Marcin Orzołek

Fotografia nie wątpliwie uczy wrażliwości, w świecie pozbawionym większych wartości i mody na brak pokazywania większych emocji. Świat fotografii jest światem niewątpliwie odmiennym, jest surrealną rzeczywistością autora, a kadry pokazują dokładnie to piękno, które autor chcę pokazać. Ciesze się, że jestem fotografem, dzięki fotografowaniu mogę rozwijać w sobie wrażliwość. Mogę patrzeć na otaczająca rzeczywistość w sposób w jaki patrzenie na nią mi odpowiada. Fotografia pozwala na wyodrębnienie się od dzisiejszego chaosu... od dzisiejszego zamętu. Za pomocą fotografii , my fotografowanie możemy tworzyć swój własny, lepszy mikro świat. A dzięki internetowi , możemy się nim z Wami dzielić. Zapraszam do obejrzenia pleneru świetnej pary młodej. W roli głównej dzisiaj Iza i Wojtek.

Ostatni ślub tego sezonu. Tym razem obędzie się bez zbędnych słów, górnolotnych żalów ... Niech mówią zdjęcia ... :) Grzesiek, dzięki za pomoc w reportażu...

PS. Pochwalę się, w poniedziałek wyjeżdżam na kilka dni do Zakopanego, mam ogromne pragnienie na masę dobrych zdjęć, mam nadzieję, że Agnieszka dotrzyma obietnic i dojdziemy przynajmniej do Morskiego Oka... :) Niebawem reportaż...

Coraz bliżej końca sezonu ale pracy jest jeszcze bardzo dużo, wczoraj fotografowałem bardzo sympatyczną parę, mianowicie Anię i Piotra z Katowic. Szczerzę przyznam, że bardzo bałem się tego pleneru ponieważ Piotr ilekroć z nim rozmawiałem ostrzegał mnie "Marcin, my nie lubimy pozować, będziesz miał z nami bardzo ciężko, bardzo nie lubimy jak ktoś kieruję w Nas obiektyw, to będą za pewne nasze ostatnie zdjęcia więc muszą być najpiękniejsze" bo po takiej wypowiedzi nic dziwnego , że czułem na sobie ogromną presje i wyzwanie ... Na szczęście, zarówno Ania jak i Piotr okazali się bardzo plastycznymi modelami i poszło całkiem gładko... chociaż Piotr w samochodzie ciągle powtarza "czuję , że byliśmy za drętwi" Aniu i Piotrze , było bardzo dobrze, czego rezultatem są poniższe zdjęcia.

PS. Anetko... :) wiesz, że ten nowy post jest dla Ciebie... i więcej nie pisz, że zaniedbuję bloga... :)