Marcin Orzołek

Przede mną początek sezonu ślubnego a na moim koncie już sześć wykonanych i oddanych reportaży. Z szybkością Tsunami oddaję pod  Wasze oko kolejny tegoroczny reportaż. Uwielbiam fotografować zagraniczne śluby , to już drugi w tym roku ślub Polsko - Francuski i moge napisać , że kocham tą inną mentalność, to inne podejście do celebrowania ślubu. Śluby Polsko - Francuskie pomimo ogromnego podobieństwą są inne, ciężko mi napisać dlaczego, ale czuję magię tego zjawiska. Mam nadzieję, że reportaż przypadnie Wam do gustu.

Pomimo przewrotnego kwietnia sezon slubny trwa u mnie na całego i  moje oczy rzadko kiedy odwracają się od wysłużonego monitora. Morze RAWów do obrobienia, jeszcze więcej przygniecie mnie wkróce. Poniżej kilka kadrów z pleneru Lidi i Pawła.

Ślub Lidii i Pawła , był dla mnie nie lada wyzwaniem z wielu powodów. Pawła znam z najbardziej szalonych czasów mojej młodości, mianowicie z czasów licealnych. Przez kilka lat chodziliśmy do tej samej klasy i wspólnie przeżyliśmy bardzo wiele wspaniałych wspomnień. Fotografując ślub dla znajomych zawsze jesteśmy narażeni na największe wyzwania oraz stres. Przede wszystkim chcemy stanąć na wysokości zadania i zrobić zdjęcie naprawdę niezwykłe, ponad przeciętne czasami nawet lepsze niż jesteśmy w stanie wykonać. Kolejna pułapka fotografowania dla znajomych jest taka, że znajomy zawsze będzie wymagał od nas więcej, niż od kogoś zupełnie obcego, jest to jeden z elementów psychologii , którego do końca nie potrafię wyjaśnić, ale tak po prostu jest. Mam jednak nadzieję, że pomimo tych wielu pułapek i trudności pracy, udało mi się przedstawić ślub tych dwojga niezwykłych ludzi w jak najlepszy sposób. Abstrahując od tego o czym pisałem, fotografowanie ślubu Lidii i Pawła było dla mnie ogromną przyjemnością. Spotkałem po latach ludzi, którzy byli dla mnie tak ważni jeszcze kilka lat temu. Kodzir, Ciepły, Żaba ludzie z którymi przeżyłem tak wiele chwil, że rozpisywanie się o nich zajęło by mi niezliczone pokłady czasu. Pomimo tego, że nasz kontakt w chwili obecnej jest mocno wyszczuplony, pomimo kurzu czasu, nasze rozmowy brzmiały dobrze jak zawsze. Podczas fotografowania, często sercem wracałem do licealnych czasów, które bez wątpienia były jednymi z najlepszych w całym moim życiu. Wspaniali nauczyciele, których wkład w moje osobę jest nieoceniony, wspaniali ludzie z którymi spędzało się tak wiele czas... Wspaniały czas, który z perspektywy czasu wydaję się tak beztroski i niewinny. To wszystko co zdarzyło się wtedy, w dużym przecież stopniu ukierunkowało nas i pozwoliło nam być tymi , którymi jesteśmy teraz.